تبليغاتX
html> سنسیز نه گونش.....نه آی
سنسیز نه گونش.....نه آی
... شعرهایم...

 

از خط ِ اعتباری لب های ِ جیبی ات


زنگی برای گوشی ِ دلتنگ ِ من بزن


چشم ام در امتداد ِ پـل ِ بیکرانه هاست


دستی برای صبح ِ نماهنگ ِ من بـزن


مـن یک صدای ِ ملتهب ِ شرقی ام/بیا


یک پل بـرای ِ باور ِ فرهنگ من بزن


هــرگـز بــرای ِ دانـه تمنا نـکــرده ام


تیری به سوی ِ ذائقه ی سنگ ِ من بزن


در پشت ِ خـاکـریـز ِسکوتم نشسته ام


طبلی برای جبهه ی بی جنگ ِ من بزن


آن سو/ درون ِ آب/ بلم هـای ِ کـاغـذی


عطری زلال بــرتـن ِ شبرنگ ِ من بزن


گفتم غـزل به سبک جدیدی شود/ نشد


مشت ولگد به قافیه ی تنگ ِ مـن بزن

 

ارسال در تاريخ پنجشنبه پنجم آذر 1388 توسط علی سعادتخانی(سعادت اردبیلی)

   برای ۲۹ آبان به بهانه ی تولد یک پائیزی دیگر.....

 

  

مـن دل شکسته ام....بخدا دلشکسته ام


کاری به مـن نداشته باشید خسته ام!


ابـری به سر گرفته ام از درد ِ تشنگی


در امتـداد ِ جـاده ی بـاور نشسته ام


دریـا بــرای بــردن ِ مـن نـاز مـی کند


بـرگی میان ِ بـرکه ی ِ درخود شکسته ام


صبحی بــرای ِ بــاور ِ فــردا، نیافـتـم


سروم که در نهایت ِ شب ریشه بسته ام


پائیز بـود و بـرگ ولادت هُبـوط مــن


مولـودی ام به طالع عقـرب،خجسته ام!


بستی دو دست ِ نا خلف ِ عمر و عاص را


ای روز گار ِ پیـر ،مـن از تو گسسته ام


پـرگار ِ روزگار ِ  مــرا بـاز تـر کـنـیـد


من دل شکسته ام .....بخدا دلشکسته امِ

 

 

 

 

ارسال در تاريخ پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388 توسط علی سعادتخانی(سعادت اردبیلی)
 

فکـر ِ دریـا به سرش آمــده، قـایق لطفا"

 

قـدمی مـانـده بـه طوفان ِ حقایق،لطفا"

 

آب در بستر ِ دریا به خودش مـی پیچد

 

دست ِ تان بند ِ کجا هست خلایق لطفا"

 

در تن ِ ماسه ِ قدم های ِ زیادی مانده

 

روی ِ دریاچه نوشتند کـه لایق لطفا"

 

باز از مشرق ِ چشمان ِ تو خورشید چکید

 

گــرمـی ِ عاطفه سوزان شده  عـایق لطفا"

 

خواب ِ چشمان ِ مـن آویختـن از عقربه ها

 

رد ِ پـایـم بـرسان  شهـر ِ دقـایـق ،لطفا"

 

 این عروس از صدف سوره ی ِ یوسف آید

 

گـل مریم /گـل ِ میخک  دو شقایق لطفا"

 

این تو و ...این همه ی ِ دفتر ِ ایام ِ خدا

 

بنویسید در آن هــر چـه عـلایـق لطفا"

 

 

  

 

ارسال در تاريخ جمعه بیست و دوم آبان 1388 توسط علی سعادتخانی(سعادت اردبیلی)

 

طالع ام فصل ِ پائیز و آبـان ِ سرد است

 

بـاز هـم مـاه ِ من/مـاه ِ شهریورم باش

 

سال ِ متروک ِ بی حاصل و جاهلی کشت

 

شاهد ِ داغ ِ مرغـان ِ بی پیکرم باش

 

شانـه هـایم قــدمـگاه وقت ِ عـروج ات

 

در شب ِ آبنوسی بـیـا  دفـتـرم بــاش

 

سادگی رمـز ِ عشق است و دلبستگی ها

 

خلـوت ِ پـاک ِ آیینه در بستـرم بـاش

 

جز شکفتـن در اندیشه ی سبز ِ من نیست

 

در سکوت زمستان کمـی بـاورم باش

 

جـاده شاید بــرای ِ رسیدن کـم آورد

 

باز بال ام ببخش و دوباره پرم باش

 

آبــرو دار عشقم بـه دیـن ِ تبـرهـا

 

بغض های فرو خورده در خنجرم باش

 

در تن ِ ماسه های که چشم انتظارند

 

رد ِ پـایی از امـواج ِ چشم ِ ترم باش

 

 

ارسال در تاريخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388 توسط علی سعادتخانی(سعادت اردبیلی)

 

شب را بــرای دیـدن ِ مـاه آفـریده انـد

 

آیینه را بــرای تــو آه آفــریــده انــد

 

می ریزد از دو چشم ِ تو سیبی به گونه هات

 

امشب تـو را بــرای گنـاه آفـریـده انـد

 

تـا بـرکـه را بـه بستر ِ دریـا بیـاوری

 

هفت آسمـان بـرای تـو راه آفــریده انـد

 

اینـجا مگـر قبیلـه ِ کنعـان ِ یوسف است

 

هـر یـک قـدم بـرای تـو چـاه آفـریـده انـد

 

در شهر ِ چشم هـای شمـا نـور حـاکـم است

 

خـورشید را  درون ِ نـگـاه  آفـریـده انـد

 

می تـرسم از عـواقب ِ شیرین زبـانیت

 

اینجا برای خـانـه دو شاه آفـریـده انـد

 

شان ِ نـزول ِ آیـه ی زیبای ِ ون یکـاد

 

این هـدیه را بـرای تـو مـاه آفریـده انـد

 

 

ارسال در تاريخ جمعه هشتم آبان 1388 توسط علی سعادتخانی(سعادت اردبیلی)
قالب وبلاگ

[ رفتن به بالای صفحه ]